Σαν το μετανάστη
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Zülfü Livaneli
Σαν τον μετανάστη στη δική σου γη
μέρα νύχτα λύνεις δένεις την πληγή
κι όλα γύρω ξένα κι όλα πετρωμένα
και δεν ξημερώνει να׳ρθει χαραυγή
Στράγγισε η ζωή σου που αιμορραγεί
κάθε ώρα τρόμος πόνος και κραυγή
και σ’ ακούν οι ξένοι κι ο αδερφός σωπαίνει
αχ δεν είναι άλλη πιο βαθιά πληγή
Σύρμα κι άλλο σύρμα και χοντρό γυαλί
μάτωσε ο ήλιος την ανατολή
κλαις κι αναστενάζεις αχ ξενιτιά φωνάζεις
μα η ελπίδα μαύρο κι άπιαστο πουλί
כמו מהגר (לפטריס פפאדופולוס)
נע כמו מהגֵּר בארצֶך שֶלך
יום ולֵיל חובֵש, מַתיר את פִּצְעךָ
העולם סביב זר, כלום איננו מוּכָּר
ועולה השחר, אך ללא זריחה
התרוקנו חייך שותתים דמְךָ
כל שעה אימה, כאב ותוכחה
רק זרים עימֶךָ. ושותקים אחֶיךָ
מה עמוק הפצע שחותך אותךָ
״זו גלות״ תצעק, תבכה ותיאנח
כשהשמש מדממת במזרח
כֶּבֶל ועוד כֶּבֶל, אח מה רב הסבל,
התקווה שחורה, ציפור אשר תברח.